گام های لرزان

کمیسیون دفاع ازحقوق زنان دفترتحکیم وحدت

صورت ظاهری خبرپرتوان و دگرگون سازاست. ادوارنیوزاعلام موجودیت کمیسیون دفاع ازحقوق زنان دفترتحکیم وحدت را گزارش می دهد:

" شورای عمومی دفترتحکیم وحدت بنا به پیشنهاد دانشگاه های علامه طباطبائی، الزهرا و دانشکده ی اموراقتصادی با شکل گیری کمیسیون دفاع ازحقوق زنان دفترتحکیم وحدت موافقت کرد. هدف ازتشکیل کمیسیون پی گیری مطالبات بخش عظیمی ازجامعه ی دانشگاهی وپیوند بهترجنبش دانشجویی باجنبش زنان است."

هدف عالی است، اما شرایط سیاسی و اجتماعی ایران چنان است که هدف های بزرگ باگام های لرزان دنبال می شود.

این تصمیم گیری اززاویه ی خاصی نگریسته شده ونگرانی ایجاد کرده است. برخی دختران درگیربا موضوع می گویند چون تا به حال در اتحادیه ی انجمن های اسلامی فعالیت کمیسیون دفاع ازحقوق زنان سابقه نداشته، لذا نگاه ها به سوی ما معطوف می شود و انتظارات برترازتوانایی دختران است. آنها می گویند با گام های لرزان راه می پیمایند و عقیده دارند نمی توان بدون برخورداری از "تئوری" بدنه ی دانشجویی را نسبت به حقوق زنان حساس کرد، برانگیخت وبه حرکت فراخواند. آنهامی گویند ناگزیریم ازشیوه های دیگرگروه های فعال در امر حقوق زن استفاده کنیم اما با دو حوزه ی کاری مواجه می شویم. یک حوزه خطرکرده و به تئوری دربحث حقوق زن پربها داده است و به همین اتهام زیر نگاه های امنیتی پرپرشده و تریبون های خبری و امکانات ارتباطی خود را ازدست داده است. حوزه ی دیگربرای ماندگاری و دوری ازخطردست به عصا راه رفته وازهرنوع تکیه گاه تئوریک دوری جسته و مدعی است عمل گرایی می کند تا نیروهای امنیتی لت و پارش نکنند.

دختران رشید ایرانی نمی خواهند دراین حوزه ی کاری بلغزند. البته دوست ندارند هنوز زاده نشده ازبین بروند. آنها راه حل می طلبند. نظام امنیتی ایران طی ربع قرن نهاد رهبری جریانات اجتماعی و سیاسی رادرتمام زمینه ها ترور کرده و بدنه های بدون سررا گاهی آزاد می گذارد تا گام های لرزانی بردارند. اما درنبود نیروهای رهبری، کادرو بدنه سرگیجه می گیرد.

کسانی که استعداد و ظرفیت رهبری درحوزه ی مسائل زنان را داشته اند مثل دیگررهبران از صحنه حذف شده و از ریشه ی خود جدا افتاده اند. اینک دختران دانشجو چاره ای ندارند جز آنکه بارسنگینی را بدون برخورداری از تجربه ی پیران روی شانه های ظریف خود حمل کنند. شاید درنخستین گام ها بهترآن است تا روایتی از مبارزات زنان انگلیس، امریکا، کانادا، شیلی و افغانستان و دیگرجوامع درگیربا مسأله را به صورت گزارش، فیلم و قصه جمع آوری کرده واین مجموعه را الهام بخش و پشتوانه ی حرکت در فضای نامطلوب سیاسی – اجتماعی قرار دهند. ماهیت این مبارزات همان قدر تئوریک است که عمل گراست و همان قدرعمل گراست که تئوریک است. انسان همواره درموقعیت های نامطلوب سیاسی و اجتماعی است که ناچارازمبارزه می شود و درشرایط نامطلوب گاهی تأثیر گام های لرزان چندان انرژی بخش می شود که دگرگونی حاصل آن است.