حقوق ارثی زن

اين يادداشت از سری يادداشت های مهرانگيز کار درباره وضعيت حقوقی زنان در ايران به مناسبت روز جهانی زن است که تا 8 مارس دراين سايت منتشر خواهند شد.


سهم فرزندان دختر از ارث پدر و مادر نصف سهم فرزندان پسر است. زن از شوهر ارث می برد اما سهم الارث زن به اندازه ای اندک است که در حکم هیچ است. اگر شوهری که فوت می شود فرزند داشته باشد، سهم زن از ارث یک هشتم اموال شوهر است. اگر فرزند نداشته باشد یک چهارم اموال شوهر است. نگاه کنید به مواد 913 ، 946 ، 947 و 942 قانون مدنی ایران.

زن از اموال نقد شوهر ارث می برد. اما از زمین و عرصه ارث نمی برد. زن از اعیانی هم ارث می برد. یعنی از در و دیوار و پنجره. وقتی شوهر می میرد کارشناس قیمت در و دیوار و پنجره را تعیین می کند. از این مبلغ یک هشتم یا یک چهارم آن باید به صورت نقد به زن پرداخت بشود. اگر فرزندان یا سایر وراث بخواهند می توانند زن را از خانه ای که در آن با شوهرش زندگی می کرده بیرون کنند و فقط به او همان مبالغ ناچیز نقدی راحسب نظر کارشناس بپردازند. زن حتی از زمینی که خانه ی مسکونی اش روی آن بنا شده ارث نمی برد.

فاجعه هنگامی به اوج می رسد که مرد متوفی یک یا چند زن دیگر داشته باشد. در این صورت فقط سهم الارث یک زن که بسیار ناچیز است بین چند زن به طور مساوی تقسیم می شود.

بدین ترتیب قانونگذار ایرانی از طرفی به مرد حق چند همسری و کامیابی نامحدود جنسی را به صورت قانونی اعطا کرده و در عوض این خاصه خرجی، زنان را بعد از مرگ شوهرمجازات هم می کند. آنها محکوم می شوند یک سهم زنانه از ارث را بین خود تقسیم نمایند. بی جهت نیست که فقط یک صدم زمین های کشاورزی ایران در مالکیت زنان است و نود و نه درصد آن در مالکیت مردان. این در حالی است که زنان در مناطق کشاورزی ایران از دیربازهم پای مردان فعال بوده اند.