انتخابات

انتخابات وتمرین دمکراسی درهرکشوری رنگ ورویی داردکه گاهی آن رانزدیک می کند به کشت وکشتارقبیله ای مانندآنچه هم اکنون درکشورآفریقایی کنیا می گذردکه ضمن آن دوقبیله باسوابق خصومت های تاریخی تبدیل شده اندبه دوحزب سیاسی وبه بهانه ی رقابت های حزبی همدیگررامی کشندوبه آتش می کشند.این می شودتداوم جنگ قبیله ای که اسمش راگذاشته اندانتخابات ودمکراسی!
درپاکستان انتخابات ورقابت های حزبی شکل پیشرفته تری دارد وآنهاازدولت فخیمه ی بریتانیا دردوران سلطه ی مستقیم استعماری چیزی هم آموخته اند هرچندبسیاری چیزها ازدست داده اند.بااین وصف یکی درمیان آموزه هاراازیاد می برندوبه بهانه ی انتخابات به جان هم می افتند.این کشت وکشتارمی شوددلیل موجهی که برپایه ی آن نظامیان واردمی شوند ودموکراسی راتخته می کنند.چندنفری رابه دارمجازات می آویزند.اعلام می کنند توطئه هاخنثی شده ودوباره روزازنوروزی ازنو! تبعیدی هاشوخ طبعی دمکراسی پاکستانی راجدی می گیرندو بازمی گردند برای شرکت درانتخابات دموکراتیک.ودرمیدان رقابت های دموکراتیک سرشان بربا دمی رود.
بااین نمونه ها آشنایی تاریخی داریم.اماازهمه ی نمونه هاگذشته وضع وحال خودمان است که به هیچکس شباهت ندارد.تمدن کهن داریم. یکصدوپنجاه سال است دنبال عدالت وآزادی راه افتاده ایم وازرونرفته ایم.زندگی گذشته و حال ما قبیله ای نبوده ونیست.دوانقلاب آزادیخواهانه پشت سرداریم وچندین رفورم.منابع سرشارنفت وگازداریم و درآمدبی حساب.هرگزمستعمره نبوده ایم.کشورتازه تاسیس نیستیم.ولی دست مان ازمال دنیاخالی است.نان و برق گاز نفت شغل رفاه و حق برخورداری اززندگی آبرومندانه مفقود است وزندان ها آماده ی پذیرایی ازکسانی است که وضع موجودرادرخورمردم ایران نمی دانند.
دراین سرزمین کهن انتخابات چگونه چیزی است.صحنه را نگاه کنید.اززمین وآسمان حرف می بارد.چندتایی تافته ی جدابافته شده اند شومن های نوعی دمکراسی که مفقوداست.ازباب دلخوشی برخی اسمش راگذاشته اند دموکراسی بومی! دراین دموکراسی بومی اصلاوابدابرای بخش بزرگی ازجمعیت ایران که به جدایی دین ودولت عقیده دارندفرصتی نیست تا واردحوزه های انتخاباتی بشوند. ازبرای ورود به مسابقات انتخاباتی د رکنیا وپاکستان ونظایرآنها درصحنه ی مسابقه مدعیان کشته می شوند.درزادگاه حقوق بشربا سلاح قانون ترتیب انتخابات آزاد راداده اند.دراین شرایط که نه حزب توانمندی فرصت نشوونما داشته ونه فرهیختگان را به مسابقه راه می دهند چندتایی بازیگرصحنه رامی چرخانند وپیاپی ازمردم طلب رای می کنند.بی خیال سوابقی که ازبی کفایتی های آنهادرصفحه ی روزگارثبت شده است.قانون گوش تاگوش سرنمایندگان مردم را بریده وقلم پای آنهاراشکسته است. لازم نیست القاعده به سبک پاکستان کارهای انتحاری بکند یا به سبک کنیا قبیله هارقبای سیاسی راسربه نیست کنند. قوانین ایران رقیب انتخاباتی رابکلی حذف کرده است.همه ی مسابقه دهندگان رفیق گرمابه وگلستانند.مردم شاید به درجه ای ازاستیصال رسیده اند که فقط دعا می کنند وضع ازاین که هست بدترنشود.اما بدترمی شود.اراده برای اصلاح وتجدیدنظروجود ندارد.تصورحامیان انتخابات غیرآزاداین است که صبرراپایانی نیست.ایکاش تاریخ می خواندند وهوای کاردست شان می آمدوقوانین خودساخته را به دست خود ویران می کردند.آرزو برجوان ها عیب نیست!
14 دی 1386

 









Girls Who Flee From Home Are Not Criminals

The Iranian Woman Will Be Unveiled in 2025!

چرا معاون رئیس جمهور در امور زنان مانند فعال حقوق زن عمل می کند

ستایش فقر نکوهش عقل٬ این است برنامه سیاسی حاکمان ایران

آقای ظریف به دخترم تذکر داد که اگر بازگردی اعدام می شوی

احمد زیدآبادی به گناباد می رود، احمدی مقدم و رحیمی کجا؟

مناظره خیالی با فاطمه آلیا

خروج از دایره بسته بومی گرائی

روزی که فعال حقوق زن شدم

مادران ایرانی