ما رویایی داریم

روز چهارم آپریل که چهلمین سالروز ترور مارتین لوتر کینگ بود ده ها بار این جملۀ ماندنی او را شنیدم: "من رویایی دارم."

رویای مارتین لوتر کینگ همان است که ایرانیان سال هاست برای آن جان می دهند، زحمت می کشند، زندان می روند و هر بار به جایی می رسند که دیگر اجازه نمی یابند تا رویا را به زبان بیاورند. آن ها را روبروی دوربین تلویزیون های دولتی می نشانند تا بگویند رویا را دشمن به جان و روح شان انداخته است.

مارتین لوتر کینگ رویا را بر زبان آورد و جنبش حقوق مدنی را در امریکا پایه گذاری کرد. یک جنبش صلح آمیز که با ترور رهبر سیاه پوست آن از نفس نیافتاد. بلکه جمعیت سفید پوست امریکا هم به آن پیوست و اینک به رسمیت شناخته شده که یک سیاه پوست جنبش حقوق مدنی را در امریکا به ثبت رسانده است. رویای مارتین لوتر کینگ تبدیل به یک نهاد شد. شالودۀ حقوق مدنی را در امریکا تقویت کرد. هرچند مارتین لوتر کینگ ترور شد.

ما نیز رویایی داریم. مهم نیست که ما را بارها ترور کرده اند. این هولناک است که رویای ما را ترور کرده اند. در سرزمین ما به ترور کسانی که رویایی دارند اکتفا نمی شود. خود رویا را نشانه می روند. این مصیبت بارها در تاریخ معاصر ایران تکرار شده است.

آیا گروه هایی که رویا را ترور کرده اند پیروز شده اند؟ کم نیستند کسانی که معتقدند رویا در ایران ترور شده و باید آن را به صورت یک واقعیت پذیرفت. باید از آن رویا که زندگی خصوصی را متلاطم می کند برای همیشه درگذشت. در محاصرۀ این بایدها و نبایدها رویا همچنان مقاومت می کند. از در بیرونش می رانی از پنجره بازمی گردد. راه را بر رویا نمی شود بست.

در سیاهچال های ترسناک، آن کس که در حال جان کندن است همیشه رویایی دارد. رویای آزادی. راه بر هرچه می توان بست بر رویا نمی توان بست. ما نیز رویایی داریم.

 









Girls Who Flee From Home Are Not Criminals

The Iranian Woman Will Be Unveiled in 2025!

چرا معاون رئیس جمهور در امور زنان مانند فعال حقوق زن عمل می کند

ستایش فقر نکوهش عقل٬ این است برنامه سیاسی حاکمان ایران

آقای ظریف به دخترم تذکر داد که اگر بازگردی اعدام می شوی

احمد زیدآبادی به گناباد می رود، احمدی مقدم و رحیمی کجا؟

مناظره خیالی با فاطمه آلیا

خروج از دایره بسته بومی گرائی

روزی که فعال حقوق زن شدم

مادران ایرانی