امید، انتقاد، فرصت

مهرانگیز کار
12-12-2008

ماده یک اعلامیه جهانی حقوق بشر:
تمام افراد بشر آزاد زاده می‏شوند و از لحاظ حیثیت و کرامت و حقوق با هم برابرند. همگی دارای عقل و وجدان هستند و باید با یکدیگر با روحیه‏ای برادرانه رفتار کنند.
پس از رویارویی انسان با ویرانی‏های جنگ جهانی دوم، مردم در سراسر جهان رویایی را پرورش دادند که بر پایه آن بتوانند به یک توافق بین‏المللی برای احترام به ضوابط جهانی حقوق بشر دست یابند. در پناه آن آزادی فردی، کرامت انسانی، و فرصت زنده ماندن (حق حیات) را برای ابناء بشر فراهم سازند. هدف این بود که بازرخداد نسل کشی‏ها و تضادهای منجر به خشونت را کنترل کنند.
خطوط اختلاف اخلاق و مذهب که جوامع بشری را از یکدیگر متمایز می‏سازد و بزودی خود را نشان داد و چالشها برای آرمان حقوق بشر، برخورد ارزشها و بازتولید اختلاف نظر پیرامون این که اساساً آزادی، برابری و عدالت با کدامیک از ارزشهای پذیرفته شده جوامع تعریف می‏شود بالا گرفت. تهدید تروریسم و ترس از آن، انهدام سیستماتیک جوامع به بهانه پاکسازی اخلاقی، و محرومیت کامل از دسترسی به مدرسه، غذا، جان پناه در بسیاری از جوامع بشری می‏تواند به این اعلام بین‏المللی بدبینانه بینجامد که تأکید بر حقوق انسانها به نظر می‏رسد غیر ضروری و بی‏ربط است. هنوز امکانات لازم برای حفظ صیانت از آزادی فردی، تنوع گرایی فرهنگی و همچنین فرصتهایی برای انسانها ایجاد نشده تا بتوانند رویای درآمیخته با اعلامیه جهانی حقوق بشر را مثل یک کشتی بی‏عیب و نقص به آب بسپارند.
در محافل حقوق بشری شصتمین سالگرد اعلامیه جهانی حقوق بشر انتقاد، فرصت و امید هر سه به بحث گذاشته می شود و عموماً واقعیتی را گزارش می‏دهند. واقعیت این است که با تدوین و انتشار اعلامیه جهانی حقوق بشر چیزی در جهان تغییر کرده که هرچند امیدها را بارور نساخته و انتقادها را برانگیخته، اما فرصتهایی در اختیار گذاشته که نمی‏توان بر آن چشم فرو بست. بنابراین زبان به انتقاد گشودن به معنای نفی و انتقاد فرصتها نیست. امید آن است که سرانجام دولتها متقاعد بشوند که انعکاس مفاد اعلامیه در سیاست داخلی و خارجی آنها، نه فقط امنیت شهروندان را تضمین می‏کند، بلکه ثبات سیاسی را که عمده ویژگی امنیت ملی است تحقق می‏بخشد. مشروط بر آنکه دولتها از تنشهای ناگزیر که در این راه با آن مواجه می‏شوند نهراسند. دز مراسم برگزاری شصتمین سالروز تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر به همان میزان که از امید سخن به میان آمد، مشکلات اجرایی اعلامیه در جوامع مختلف بررسی شد و در مجموع با حفظ نظرات انتقادی برای نتیجه‏گیری تأکید شد که اعلامیه جهانی حقوق بشر با ارزش‏ترین فرصتی است که در قرن بیستم میلادی با همت انسان نصیب انسان شده و تضعیف آن به هر شکل و صورتی که انجام بشود، بشریت را از صلح به مفهوم وسیع و همه جانبه‏اش دور می‏سازد.

 









Girls Who Flee From Home Are Not Criminals

The Iranian Woman Will Be Unveiled in 2025!

چرا معاون رئیس جمهور در امور زنان مانند فعال حقوق زن عمل می کند

ستایش فقر نکوهش عقل٬ این است برنامه سیاسی حاکمان ایران

آقای ظریف به دخترم تذکر داد که اگر بازگردی اعدام می شوی

احمد زیدآبادی به گناباد می رود، احمدی مقدم و رحیمی کجا؟

مناظره خیالی با فاطمه آلیا

خروج از دایره بسته بومی گرائی

روزی که فعال حقوق زن شدم

مادران ایرانی