حمله بود یا دفاع ؟


خیلی علاقمندی هست تا قتل غیرنظامیان در غزه با انگیزه های دفاعی توجیه بشود. اغلب به کلام پرزیدنت اوباما استناد می کنند که گویا در جایی گفته است اکر کسانی به دختران من حمله کنند،البته آنها را می کشم. این سخن پرزیدنت اوباما پدرانه است ، اما نمی تواند دستورالعمل خردمندانه ای باشد برای سیاستمداران که در هر اقدام باید تمام پیامدها را بسنجند و بی گدار به آب نزنند. در جهان امروز سیاستمداران کسانی هستند که مدرسه سیاست را گذرانده اند. برای مدیریت بر ملک و ملت تجربه ها آموخته اند. آنها اگر مثل پدر یا مادری که فرزندشان را در خطر می بینند به صورت غریزی واکنش نشان بدهند دیگر سیاستمدار نیستند و نمی توانند به شهروندان امنیت و آسایش پایدار بدهند. بنابراین پای استدلال کسانی که دارند آقای اوباما را برای امیال جنگ طلبانه خود خرج می کنند سخت می لنگد. همچنین شاید درس گرانبهایی است برای پرزیدنت جدید امریکا که در محافل جنگ طلبان بیشتر هشیارگفته های خویش باشد.

اینک پس از چند هفته موشک باران و ورود تانک ها و تجهیزات مدرن نظامی به نوار غزه آتش بس شکننده ای اعلام شده است. بیش از سیصد کودک غزه ای در گورهای کوچک خود خفته اند.بیش از یکهزارویکصد نفر که غیر نظامی بوده اند و چه بسا طرفدار صلح عادلانه با اسراییل جان باخته اند. هزاران تن مجروح و بی خانمان روی دست نهادهای بین المللی افتاده اند ، نهادهایی که دولت اسراییل بر خلاف تمام تعهدات بین المللی حریم شان را شکست و به آرمان های بشردوستانه شان بی احترامی کرد.

حاصل کار چه بود ؟ اسراییل عاقبت به خیر شد ؟ امنیت پایدار مردم اسراییل تامین شد ؟ حماس از بین رفت ؟ گرایش به گروه های انتحاری که امنیت جهان را به خطر انداخته اند تضعیف شد ؟ تا کنون پاسخ به این پرسش ها از هر زبان که شنیده می شود منفی است. بخصوص در این باره که موجبات اضمحلال حماس را فراهم ساخته اند تردید بسیار است. می شود باور کرد که خون تازه به سوی شریان های آسیب دیده حماس جاری می شود و دستیابی به صلح را دشوارتر می کند. می شود باور کرد که از صحنه خونین غزه که در آن انصا ف و عدالت زیر پا گذاشته شد ،گرایش به ا قدامات انتحاری از سوی کسانی که دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند بیشتر می شود. کدامیک از این احتمالات امنیت مردم اسراییل را تامین می کند . مگر می شود از انبوه مردمی که با استفاده از فرصت کوتاه آتش بس دارند زیر آوار دنبال بدن عزیزان شان می گردند توقع داشت از انتقام دست بردارند.

راستی از این حمله که اسمش را دفاع گذاشته اند چه نفعی حاصل شده است ؟ اصلا منظور از این ستمگری چه بود ؟ مگر نمی شد در حیا ت کودکان و مردم غیر نظامی غزه ، امریکا و اسراییل با یکدیگر پیمان جدید امنیتی ببندند . بجه ها و دیگر جان باختگان مظلوم که مانع شان نبودند .باور کردنش دشوار است که سیاستمداران با دانش و تجربه امروزی دست به کاری تا به این درجه بیرحمانه و زیانبار زده باشند.