حقوق ملت

میرحسین موسوی باری دیگرهمت کرده و در شرایطی نفس گیر از حیات سیاسی ایران از حقوق ملت سخن گفته و به استناد اصولی از همین قانون اساسی به فراموشی سپردن اصل 168 قانون اساسی را در مرکز توجه گذاشته است . در اوضاع و احوال کنونی با تاکید بر همین یک اصل ، اگر مختصر تدبیر و تدبری در کار زمامداری بود راه برای گفت و گو باز می شد وادبیات جنبش که میر حسین موسوی بر ضرورت کالبد شکافی آن تاکید دارد سر و سامان می گرفت . درست است که روی سخن وی در دیدارهای نوروزی حاکمیت بوده ، ولی بخشهای عمده ای از گفتار، مخاطبانی را در بر می گیرد که می خواهند برای ایده تغییر، ورود به خواسته های ممکن در چارچوب قوانین ناظر بر جمهوری اسلامی را انتخاب کنند . این خواسته ها که برخی از آن در جای خواسته های حداقلی یاد می کنند ، در شرایط دشوار کنونی خواسته هائی است که به ایده تغییر با وجود کلیت و در بر گیرندگی آن جان می دهد و به طرح مقدماتی شیوه های متنوعی از مبارزه می انجامد که لزوما تظاهرات خیابانی نیست .از آن بیش در شرایطی که زندانیان بانام و گمنام سیاسی و عقیده از تمام لایه های جامعه مثل پرنده های پر و بال شکسته در چنگال خشونت ورزانی اسیر شده اند که قانون اساسی را در همین قواره ناسازش قبول ندارند ، اجماع سبزها یا جمع بزرگی از آنها پیرامون همین یک اصل از قانون اساسی سازماندهی جدید را با آسیب پذیری های کمتری ممکن می کند.

اعتراض به اجرائی نشدن اصل 168 البته امروزی نیست . از سال 1376 هرآن کس که دستی بر قلم داشت فرصت را غنیمت شمرد و در صدد برآمد حاکمیت و مردم را با این کاستی آشنا کند . شاید بیشتر منتقدان نسبت به این بی قانونی در سالهای پس از 1376 طعم زندان و محرومیت را چشیده اند . اما طرح موضوع در جای یک زمینه و بستر برای ملموس شدن ایده تغییر و جمع شدن دور آن در شرایط کنونی از زبان و قلم کسی که هرگونه به او بنگریم باید قبول کنیم آراء بالائی از مردم را به دست آورده و همپای مردم هزینه پرداخته است از اهمیت زیادی برخوردار است . او معترضانی را نمایندگی می کند که به لایه های گوناگون اجتماعی تعلق دارند . سیاست را برای جوانهائی بازخوانی می کند که این خوانش هماهنگی با زندگی روزمره آنها دارد. از آن مهمتر هنوز بیش از نمادهای اعتراضی داخل و خارج کشور مورد وثوق است . بلند پروازی نمی کند . کوتاه هم نمی پرد . کسانی که می دانند اجرائی شدن اصل 168 قانون اساسی تا چه اندازه با منافع شخصی و باندی فرقه ای که کشور را در انحصار خود گرفته اند در تعارض است ، بر این که میرحسین موسوی پر پروازش شکسته و کوتاه می پرد صحه نمی گذارند . اندازه ها تابع شرایط سیاسی است. ایران هم قرقیزستان نیست . میر حسین موسوی نسبت به ویژگیهای سیاسی که در آن به صورت تصادفی در خط اول جمعیت معترض قرار گرفته علم و آگاهی دارد. از این رو دشنامها را به جان می خرد و از جا در نمی رود.

اصل 168 قانون اساسی که پس از سی سال که از تصویب قانون اساسی می گذرد هنوز اجرائی نشده چنین است :
"رسیدگی به جرایم سیاسی و مطبوعاتی علنی است و با حضور هیات منصفه در محاکم دادگستری صورت می گیرد . نحوه انتخاب، شرایط ، اختیارات هیات منصفه و تعریف جرم سیاسی را قانون بر اساس موازین اسلامی معین می کند ."

تا کنون عموم متهمین سیاسی بدون توجه به این اصل قانون اساسی بازداشت ، محاکمه و محکوم شده اند . اگر در آن کشور یک صدای تاثیرگذار که هنوز شنونده های جوان و پر شور دارد بتواند اجرا نشدن این اصل را تبدیل به یک نیروی محرکه سیاسی کرده و سازماندهی بر این پایه به شکلهای ممکن و دستکم محفلی آغاز بشود ، قربانیان و بازماندگان آنها تبدیل می شوند به پشتوانه ای برای این حرکت . ادبیات جنبش تا مدتها متمرکز می شود بر این خواسته وشاید در یک تحول پایه ای ادبیات جنبش ضمن حفظ کلی گوئی ، آموخته بشود تا تمرکز بر یک خواسته را استمرار بخشیده و جزئی نگری را که مهمترین عامل تحول تدریجی به سمت گفت و گو و مذاکره است جایگزین پراکنده گوئی کند .

 









Girls Who Flee From Home Are Not Criminals

The Iranian Woman Will Be Unveiled in 2025!

چرا معاون رئیس جمهور در امور زنان مانند فعال حقوق زن عمل می کند

ستایش فقر نکوهش عقل٬ این است برنامه سیاسی حاکمان ایران

آقای ظریف به دخترم تذکر داد که اگر بازگردی اعدام می شوی

احمد زیدآبادی به گناباد می رود، احمدی مقدم و رحیمی کجا؟

مناظره خیالی با فاطمه آلیا

خروج از دایره بسته بومی گرائی

روزی که فعال حقوق زن شدم

مادران ایرانی