قاهره-مصر قسمت آخر

خانم هفسا هلاوا Hafsa Halawa را که یک وکیل مدافع مصری است و در قاهره دفتر وکالت دارد در کافه سیلانترو Cilantro Cofe ملاقات می کنم . با او که دوستدار توریست هائی از قبیله ی من است عصر روز 10 اگوست 2011 پرسشهائی را در میان می گذارم . خیلی جوان است و می خواهد در سیاست پس از حسنی مبارک نقش آفرینی کند . می گوید :

· در حال حاضر همه می خواهند قدرت خود را نمایش بدهند و صدای خود را در فضای انقلابی به گوش ها برسانند . هریک از گروهها تحریر را در قاهره و جاهائی را در اسکندریه از 25 ژانویه تسخیر کرده اند . پیش از انقلاب فقط 3 اتحادیه کارگری داشتیم حالا تعدادشان به 92 رسیده است . برخی به صورت قانونی ثبت شده اند و برخی هنوز این مسیر را نپیموده اند ، ولی کار می کنند .
· پیش از انقلاب 14 تشکیلات حزبی- سیاسی داشتیم که به صورت قانونی به ثبت رسیده بودند و حالا تعدادشان به 40 رسیده است . تعداد 129 گروه سیاسی هم اعلام موجودیت کرده اند که ثبت قانونی شان مراحل قانونی را می گذراند . برخی به مراحل نهائی رسیده اند و برخی هنوز نرسیده اند .

· از هفسا هلاوا پیرامون نقش زنان مصری در بهره برداری از فضای انقلابی می پرسم . می گوید :

· پس از انقلاب "ائتلاف زنان عرب" Alliance For Arab Women شکل گرفت که جنبشی است برای تمام کشورهای عربی . ولی مرکز و اساس آن مصر است . یک وکیل مدافع زن که مصری است و نامش هدی Hodi است آن را رهبری می کند . او تا سال ها پیش از انقلاب فقط به کار حرفه ای وکالت مشغول بود و شهرت زیادی داشت . در میدان انقلابی تحریر بود که جمعیت زنان جوان را سازماندهی کرد . جمعیت زنان جوان برای پیشرفت حقوق زن فعال شده است و هدی می گوید حالا وقت این کارها ست . در حال حاضر 3 سازمان نیرومند زنان داریم که یکی همان است که شرح دادم و به نام اختصاری AAW شهرت دارد . دیگری "مرکز حقوق قانونی زنان مصری" است و سومی با نام اختصاری ECWR فعال است .

· می پرسم تشکل های تازه تاسیس چگونه از نظر مالی تامین می شوند . می گوید :

· در آغاز انقلاب در ماه فوریه 2011 تعداد زیادی تشکل سیاسی و حزب برای ثبت قانونی فشار آوردند . شورای عالی نظامی ، قانون مراحل ثبت سازمان های مستقل را از تصویب گذراند . برای طی مراحل به پول فراوان نیاز بود . داوطلبان شروع کردند به جمع آوری پول Fund Raising اما از طرفی مواجه شدند با مشکلات تازه ای که سر راهشان سبز شد . قانون در این باره ساکت است و مانع ایجاد نمی کند ، ولی پروپاگاندهای شورای نظامی بر ضد استفاده از US AID است و آن را مضر به حال منافع ملی و طی روند دموکراسی اعلام می کند . در نتیجه دستها از نظر مالی بسته است ، هرچند قانون مانع نیست .

· در پاسخ به این پرسش که آیا به نظر شما ارتش در صدد کسب قدرت کامل است ، می گوید :

· نظر شخصی من غیر از این است . ارتش نمی خواهد در مصر به قدرت مطلقه تبدیل بشود . به عقیده من آنها همان طور که در زمان حسنی مبارک 25 در صد اقتصاد کشور را در اختیار و انحصار خود داشتند ، حالا هم دارند . در بخش کشاورزی کنترل اقتصاد دستشان است ، بخصوص در اداره مرغداری ها . در بخش خصوصی هم منافع بسیاری دارند . ژنرال های مصری فقط ژنرال هستند و سیاست نمی دانند . آنها اپوزیسیون نیستند . جمعی از مردم می گویند ارتش فاسد نیست و در سرکوب های حسنی مبارک دخالت نداشته ، اما همه مردم می گویند طنطاوی فاسد است . ولی حالا از او حمایت می کنند . خود را مجبود می دانند که به او احترام بگذارند و نمی توانند او را ساقط کنند . مردم خوب می دانند اگر برای حذف او در حال حاضر اصرار کنند ، کشور فرو می پاشد . مردم دنبال این قبیل ماجراجوئی ها نیستند و از درهم ریختگی خوش شان نمی آید . مردم شکلگیری نهادهای مدنی و سیاسی و سپس پارلمان را انتظار می کشند . نظامیان حزب ندارند و نمی خواهند داشته باشند . فعلا که این جور است . شاید اوضاع در آینده تغییر کند . نمی دانم .

· می پرسم قانون اساسی چگونه از تصویب مردم گذشته است . پاسخ می دهد :

· با رفراندوم 10 اصل از قانون اساسی تغییر کرد . 18 میلیون گفتند آری و 7 میلیون گفتند نه . قانون اساسی را پارلمان که پس از انجام انتخابات آزاد تشکیل می شود می نویسد .

· در پاسخ به این پرسش که در قانون اساسی پس از حسنی مبارک شریعت در جای قانونگزاری چه منزلتی دارد و اصلاح قوانین به نفع زنان تا چه اندازه ممکن است ، می گوید :

· به موجب اصل 2 قانون اساسی شریعه همچنان تنها منبع قانونگزاری است و برای زنان موجبات بهبود در وضعیت قانونی چندان میسسر نیست . ولی ما به دموکراسی و نهادهای مدنی امید بسته ایم . ابزار کار حق خواهی نهادهای مدنی است . ابتدا باید انتخابات پارلمان را به صورت دموکراتیک پیش ببریم . در حال حاضر همه در صحنه هستیم . احزاب اسلامی که برادری اسلامی و سلفی ها آنها را رهبری می کنند . ناسیونالیست ها ، ناصریست ها ، چپ های تند رو لیبرال ها و سوسیالیست ها ، چپ های میانه رو مثل گروههای Centerist . همه هستند و می توانند کار کنند . بقیه اش با مردم است که کدام را انتخاب کنند و البته نتیجه کار متناسب است با کارآئی این همه حزب و تشکل سیاسی که فعال شده اند .

· اگر اسلامی ها اکثریت بالا را به دست آورند چه می شود ؟

· باور کردنی نیست . در این صورت هم ناگزیر باید سمت و سوی اعتدال را پیش بگیرند . نمی توانند تندروی کنند . برادری اسلامی که این را قبول دارد . سلفی ها چاره ای جز پیروی از این اعتدال ندارند . در مصر تندروی از سوی احزاب اسلامی پذیرفته نمی شود . ماهیت اقتصادی آن هم مانعی است سر راه تندروی ها .

· ولی اگر احزاب اسلامی برنده انتخابات بشوند ، تازه چالش زنان وارد مسیر تازه ای می شود که تا پیروزی فاصله اش زیاد خواهد بود .

· با دموکراسی این چالش زود به ثمر می رسد . ریسک آن کمتر است . در همه حال زنان در این کشورها ناگزیر از چالش های خردمندانه هستند و آسان به مقصود نمی رسند ، حتی اگر اسلامی ها هم اکثریت را به دست نیاورند .

· متشکرم