آتش اهورائی

مهرانگیز کار

چهارشنبه سوری با فتوی نیامده است که با فتوی برود . ملت ایران در این سرزمین کهن با اجازه صادرکنندگان فتوی بساط فرهنگ و تمدن درخشان خود را پهن نکرده تا به نیش قلم فتوی نویسان ، آن را انکار کند . نوروز و لوازم آن در گستره تاریخ شکل گرفته و در این هزار و جند صد سال که هویت اسلامی با هویت ایرانی در هم آمیخته ، نوروز که چهارشنبه سوری و سیزده به در را پر وجد و حال می کند بر جای خود باقی بوده و سنتی ترین ایرانیان آن را تمام و کمال برگزار کرده اند . مسلمانان تند رو تا کنون به آن دستبرد نزده اند . حافظه جمعی ما از احترام به این سنت ملی خبر می دهد . سنت ملی بار مفهومی والائی دارد . مسلمانان شیعه و سنی ، مسیحیان ، کلیمیان ، زردشتییان ، بهائیان ، بی خداها ، همه اقوام و ملل ایرانی ، کرد و بلوچ و آذری و ...نوروز را جشن می گیرند . غنی و فقیر آئین نوروز و چهارشنبه سوری را متناسب با امکانات خود برگزار می کنند . این آئین چندان همگانی است که در چند هفته ای که ایرانیان به آن می پردازند ، تبدیل می شود به نیرومندترین عامل وحدت ملی و یگانگی فرهنگی . این همان ویژگی است که آقایان را خوش نمی آید و نمی توانند چیزی از جنس دیگری جایگزین آن کنند . اغلب در آغاز سال نو شعار وحدت می دهند و در طول سال آن را نمی جویند . چرا ؟ از آن رو که وحدت را باید با قبول ریشه های متنوع فرهنگی این مردم جست و جو کرد .

آتش اهورائی نمی سوزاند . نمادی است از گرمای هستی ،نمادی است ازبدنی که تا گرم است زنده است . آتش اهورائی به چهره های بی امید پرتو امید می بخشد . نشانه ای است از حضور زندگی بخش خداوند و طبیعت . ایرانیان پرستنده آن نیستند . اجاق دل شان را در طول تاریخ با آن روشن نگاهداشته اند . شبی از روی آن پریده اند و سالی با گرمای امید برای خود تن پوش ساخته اند . آتش چهارشنبه سوری آتش انتقامجوئی نیست ، آتشی نیست که اجازه داشته باشد به جان جنگلها بیا فتد و در جای آن دزدان برج سازی کنند . اتش فساد نیست که به جان خرمن مردم می افتد . آتش اهورائی داشته های مردم را نمی سوزاند و خاکستر نمی کند . آتش اهورائی نمی سوزاند و نمی ترساند . پرتو امید است که تا یک سال درون دلهای دردمند خانه می کند . آتش اهورائی با کسی سر جنگ ندارد. از آن رو به ناگاه ترسناک شده و برایش خط و نشان می کشند که مردم را زیر سلطه ظلم و جور ناراضی و خشمگین ساخته اند تا جائی که حکومت از سایه خودش می ترسد و تهمت کفر و شرک بر آتشی
روا می دارد که اهورائی است و از آفریدگار نشان دارد .

آتش چهارشنبه سوری از بته های کوچکی بر می خیزد که از خاک ایران زمین بر آمده است . پاره ای است از آن آتش که در جای جوهره هستی در آتشکده ها طی قرن ها نگهداری شده و اقوام مهاجم به این سرزمین نتوانسته اند لحظه ای آن را خاموش کنند . این آتش، مهربانی را نوید می دهد . طراوت پوست را نوید می دهد . ضد پژمردگی است و می خواهد زردی گونه های خسته و دردمند را پذیرا بشود . کجای این آئین و این آتش مهربان و زندگی بخش ، رقیب آقایان در قدرت و شوکت است که به جانش افتاده اند . این فرامین از منتهای ضعف و ترس خبر می دهد . ملتی که بیش از هزار سال است در آخرین چهارشنبه هر سال از روی بته های آتش می پرد و در این آئین، بزرگ وکوچک شرکت می کنند با چند فتوی آئین هزاران ساله را کنار نمی گذارد . این فتاوی با آن حرف و حدیث ها که سر زبانها افتاده و می گویند در جاهائی رنگ سبر پرچم را تغییر داده اند از یک جنس است . ایکاش آقایان که بسیار دوست دارند تا دنیا دنیا ست بر ایران حکومت کنند از این راهها که بیشتر به چاه می ماند ، آرزوهای خود را دنبال نمی کردند . خودمانیم با انبوه فتاوی که در این سالها صادر کرده اند به کدام ثبات و امنیت خاطر شخصی رسیده اند و مردم را از کدام امنیت اجتماعی و عدالت اجتماعی بهره مند ساخته اند ؟

واما سخنی با برخی معترضین که پیاپی خط و نشان می کشند که حکومت را با آتش چهارشنبه سوری خاکستر می کنند . اینان نیز آتش اهورائی را که درون مایه ی هستی است با آتش جهنم عوضی گرفته اند . آتش اهورائی را ازمنزلت و منش صلح امیزی که دارد دور می کنند . سالهاست ترقه های کوچکی که روزگاری سرگرمی کودک و جوان و پیر بود با نیت درگیر کردن حکومت و بازوهای پلیسی آن ، به انواعی از بمب تبدیل شده است که می ترساند و تخریب می کند و هنگامی که پیش پای یک رهگذر منفجر می شود ، همه آن وجاهت و مقبولیت سیاسی و اعتراضی را که از آن انتظار می رود یکباره نابود می کند . مادران ایرانی در این سالها که اتش اهورائی پر خطر شده است ، دل توی دل شان نیست و اغلب با فرزندان شان همراه می شوند تا از آنها خبر داشته باشند . خانه هائی که زیر انفجار ناگهانی بمب های دست ساخت ، شیشه هاشان فرو می ریزد ثناگوی یک چنین واکنش های اعتراضی نمی شوند . تبدیل آتش اهورائی به آتش خشم و خشونت در تعارض با اعلام ملت بزرگی است که به جهانیان گفته است خون را با خون نمی شویند و اراده کرده است خشونت ورزان را با شیوه های صلح امیز از سر راه مردم ایران بردارد . این مسئولیت نباید به دست کسانی که نمی دانند آتش اهورائی را نمی شود برای جنگ کارسازی کرد زیر پا گذاشته بشود .
صرفنظر از حرکات زیانبار حاکمیت که با سیاست های سرکوب ،مردم را در این ایام اهورائی در اندوه مرگ یا حبس عزیزان شان گریان و عزادار بر سر سفره های هفت سین نشانده و بسیاری دیگر در راه فرار از کهریزک به اردوگاه های پناهجویان رسیده و اشکریزان خانه و اشیانه از دست رفته شان شده اند ، شیوه هائی از اعتراض که به آئین های انسانی و لطیف ملت ایران صدمه می زند ، باید نقد بشود . یک ایران داریم و بسیار سرمایه های فرهنگی . اگر حاکمان به جان سرمایه های نفتی ما افتاده اند ، مجوزی نیست که ما اندوخته های فرهنگی خود را به باد فنا بسپاریم . آتش اهورائی در آتشکده ها ودرتار و پود بوته های کوچکی که خاص چهارشنبه سوری است و در صدای کوتاه ومسرت بخش ترقه های کوچک ، از گزند دشمنان فرهنگ کهن این سرزمین باقی می ماند و خاموش نمی شود . حراست از جنبش های مدنی ارزش این را دارد که از شیوه های خشونت آمیز به بهانه برگزاری آئین های سال نو خودداری بشود . احترام به آتش اهورائی و احترام به جنبش مدنی ایجاب می کند چهار شنبه سوری را در سالهای نزدیک به پیروزی با همان لطافتی برگزار کنیم که سی سال پیش می کردیم .

 









Girls Who Flee From Home Are Not Criminals

The Iranian Woman Will Be Unveiled in 2025!

چرا معاون رئیس جمهور در امور زنان مانند فعال حقوق زن عمل می کند

ستایش فقر نکوهش عقل٬ این است برنامه سیاسی حاکمان ایران

آقای ظریف به دخترم تذکر داد که اگر بازگردی اعدام می شوی

احمد زیدآبادی به گناباد می رود، احمدی مقدم و رحیمی کجا؟

مناظره خیالی با فاطمه آلیا

خروج از دایره بسته بومی گرائی

روزی که فعال حقوق زن شدم

مادران ایرانی