زادگاه دموکراسی در فقر و بدبختی-13

سیزدهمین بخش از یادداشت های خاطرات سفر به آفریقای جنوبی در سال 2010 را پی گیرم :

دانشگاهیان عموما در مراسم سالگرد کشتاری که رژیم آپارتاید در سال 1960 در شارپ ویل
مرتکب شده است ، از فقر و بدبختی ساکنان شارپ ویل می گویند. پروفسور بریانو کانمل از دانشگاه وست کیپ یکی از آنهاست که می گوید :
ما در خطریم و ممکن است نتوانیم دستاوردهای گذار بی خشونت را حفظ کنیم . علامت های خطر را به چشم می بینیم . دیسیپلین و نظام تاریخ را خوب می شناسیم . مراحل آن را می شناسیم . چه باید بکنیم تا این همه خطرات واقعی را که احاطه مان کرده است ضعیف کنیم .
دکتر ژانت چرنی از دانشگاه نلسون ماندلا زن سفید پوستی که در جوانی بارها زندانی رژیم آپارتاید بوده و هنوز زیباست ، به نمونه ای از رویداد های اخیر استناد می کند و می گوید اخیرا پلیس به نو جوان ها و بچه هائی که در یک تظاهرات اعتراضی شرکت کرده بودند ، حمله کرده است . ما و دموکراسی ما 50 سال پیش در واقعه ی شارپ ویل دنیا آمده ایم . باید تا کنون پلیس برای این دوران تربیت شده بود و تظاهرات اعتراضی بی خشونت را می پذیرفت . 50 سال از تولد دموکراسی و حقوق بشر در این کشور گذشته است . ما بهترین دلیل برگزاری سالروز این رویداد را باید مبارزه با نقض حقوق بشر تلقی کنیم . آن چه در سال 1960 اتفاق افتاده و به مرگ بسیاری منجر شده یک کنش بوده که به خیلی چیزها منجرشده است . این کنش به آفریقای جنوبی فرصت داده تا تا تاریخ خود را بسازد . اکنون برخی از آن رویداد طوری حرف می زنند که من آن را نمی فهمم ( اشاره دارد به مالما ) این که افتخارات رویدادی تاریخ ساز به نام این حزب یا آن حزب ثبت بشود در حال حاضر مسئله ی ما نیست . روز 21 مارس 1960 دولت آپارتاید بی کفایتی و طبیعت ضد حقوق بشری خود را نشان داد . این نکته واجد ارزش تاریخی است .
سخنان خانم ژانت فکر من را بیش از همیشه به رویدادهای پس از انتخابات دهمین دوره ی ریاست جمهوری ایران اشغال کرد . پیاپی از خود می پرسیدم آن کنش بی مانند از سوی مردم ایران به کدام تحول بزرگ سیاسی در ایران منجر می شود ؟

رئیس جلسه چند اظهار نظر دیگر را شنید و سپس پرسشی را در میان گذاشت :

پیروزی چیست ؟ شکست کدام است ؟

پاسخ های روشنی دریافت نکرد . همه ی نظرها پیرامون شکست و ضرورت اصلاح دور می زد .حتا یک عضو پارلمان از حزب آی اف پی صاف و پوست کنده گفت: حقوق بشر در آفریقای جنوبی تثبیت نشده است .
هریک از سخنران ها به بهانه ای از نلسون ماندلا نقل قول می کردند . اما نه به آن فراوانی که انتظارش را داشتم . یکی گفت :
تاکید ماندلا بر قانون اساسی و قانونمندی بوده است .
یکی گفت:
کار بزرگ ماندلا ین بود که آفریقای جنوبی را به سوی ناسیونالیسم و سوسیالیزم همزمان پیش می برد و هویت اعتراضی داشت ترکیبی می شد از این دو مفهوم .

سخنران دیگری که زن سفید پوست 70 ساله ای بود و مری برتون نام داشت و استاد و پژوهشگر جامعه شناسی در دانشگاه کیپ تاون یود ، نقش زنان را در واقعه ی شارپ ویل 50 سال پیش ، درخشان و بی همتا تعریف کرد . گفت برای نخستین بار بود که در آفریقای جنوبی تعداد زیادی زن در یک رویداد ضد آپارتاید و ضد تبعیض جنسیتی دستگیر شدند . این تجربه ی تاریخی ، طبیعت اجتماعات اعتراضی را در این کشور تغییر داده است . به عدالت مفهوم دو جنسی بخشیده و زنان در این کشور از آن پس با حضور داوطلبانه و دلاورانه در مبارزات تعریف شده اند .
باری دیگر فیل ام هوای هندوستان کرد و به یاد آوردم که زنان ایرانی بارها خود را با همین معنا تعریف کرده اند . اما رویدادهای پس از انتخابات سال 1388 شمسی با آن چه مری برتون در نظر دارد بیشتر نزدیک است . زنان ایرانی در آن رویداد وجهه ی مبارزاتی و تاریخی خود را به صورت مدرن و بی همتائی باز تعریف کردند . در تداوم این تعریف است که اوضاع ایران و سرنوشت زنان رقم می خورد .

جلسه رو به پایان رفت . یک استاد برجسته به نام دکتر اوپا موشیبی که از ژوهانسبورگ آمده بود پشت سر هم با صدای بلند می گفت و تکرار می کرد :

حقوق بشر چیست ؟
اصلا وضع از حیث حقوق بشر تغییر کرده است ؟

حاضران به او که گوئی با خودش حرف می زد پاسخی نمی دانند . استاد پاسخگوی خودش می شد و می گفت :
بیکاری ، اعتیاد ، بیماری ، نبود رفاه ، نبود امکانات درمانی و بهداشتی
آیا این ها تغییر کرده است ؟ لطفا به جای این که در مراسم سالگرد کشتار شارپ ویل شرکت کنید سری بزنید به شارپ ویل . و ببینید وضعیت آب و غذا و مسکن و درمان و... ، در جائی که برای آفریقای جنوبی تاریخ سازی کرده چگونه است ؟

 









Girls Who Flee From Home Are Not Criminals

The Iranian Woman Will Be Unveiled in 2025!

چرا معاون رئیس جمهور در امور زنان مانند فعال حقوق زن عمل می کند

ستایش فقر نکوهش عقل٬ این است برنامه سیاسی حاکمان ایران

آقای ظریف به دخترم تذکر داد که اگر بازگردی اعدام می شوی

احمد زیدآبادی به گناباد می رود، احمدی مقدم و رحیمی کجا؟

مناظره خیالی با فاطمه آلیا

خروج از دایره بسته بومی گرائی

روزی که فعال حقوق زن شدم

مادران ایرانی